အမွတ္မရခဲ့တဲ့ စာစီစာကံုး
နိဒါန္း။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးႏွစ္စာေမးပြဲမွာ မေျဖျဖစ္ခဲ့တဲ့ စကားေျပတစ္ပုဒ္ အေၾကာင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ ၁။ အမွန္တရားဆိုတာကလည္း Geology သင္တဲ့ဆရာမလို ၿပံဳးၿမဲၿပံဳၿပီး လွေနတတ္တာ မ်ဳိးမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ Law Canteen ကထြက္လာခဲ့ေတာ့ ကဗီြးပင္ေတြရဲ႕ အရိပ္ေတြက အလ်ားလိုက္ လမ္းမေပၚ လဲက်ေနၿပီ။ သမိုင္းလမ္းဆံုဘက္က ျဖတ္သြားတဲ့ ၃၆ ဘတ္စ္ ကား ေတြကို ကြ်န္ေတာ္တို႕က ၃၆အနီ လို႕ေခၚပါတယ္။ အဲသည့္ကားေတြဟာ ေျမနီကုန္းဘက္က ပတ္သြားတဲ့ ကားေတြေလာက္ အစီးေရမမ်ားတဲ့အတြက္ သိပ္ကိုရွားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႕ King Tea မွာသံပုရာရည္ေသာက္ရင္း ဒါမွမဟုတ္ အေအးတစ္ခုခုေသာက္ရင္း အၾကာႀကီး၊ အၾကာႀကီးဆိုေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ခဏေလးလိုပါပဲ..ေစာင့္ၾကရတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကဗ်ာေလးေတြကို သူမကဖတ္ၿပီး၊ သူမအၿပံဳးေတြကို ကြ်န္ေတာ္က ဖတ္ပါတယ္။ တခါတရံ သူမက ကဗ်ာေတြကို နားမလည္ဘူးလို႕ ေျပာေလ့ရွိၿပီး၊ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ သူမအၿပဳံးေတြထဲ မွာ လြင့္ေျမာေနေလ့ရွိပါတယ္။ သူမဟာ မလွပါဘူး၊ ကြ်န္ေတာ့္အထင္လည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ သူမကိုဘယ္လိုပဲၾကည့္ၾကည့္ ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ လွတယ္လို႕မွတ္ယူရေလာက္တဲ့ တစံုတရာ ကို ရွာမရႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူမရဲ႕မ်က္ႏွာေလး ဟာ ဟန္ခ်က္ညီလြန္းပါတယ္။ သူမ ပင့္...