ဧည့္သည္မွား (၂)
အလြမ္းဟာ ကၽြန္ေတာ္ခုခံကာကြယ္နညး္မတတ္တဲ့ ထိုးႏွက္ခ်က္ေပါ့ အိမ္ေရွ႕ ေခါင္းေလာင္းႀကဳိးကေလးကေတာင္ သူ႕ကို တခၽြင္ခၽြင္လွဴပ္ခါမယ့္ သူမ လက္ေခ်ာင္းကေလးေတြကို တမ္းတသတဲ့။ ဘ၀မွ အေပါင္း အႏႈတ္ေတြမ်ားခဲ့ေပမယ့္ သူမက ကၽြန္ေတာ့္ဟန္ခ်က္ညီမွ်မႈေတြကို ခ်ဳိးဖ်က္သြားတဲ့ ေႏြအိပ္မက္ . . . ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မထြက္သြားဘူးလို႕ သေဘာတူညီမထားခဲ့ . . ဘာယ္ေတာ့မွ ျပန္ေရာက္မလာေတာ့ပါဘူးလို႕လည္း မေျပာထားခဲ့ရက္သား . . .နဲ႕ အခု ညီမေလးက ဘယ္ၿမဳိ႕မွာ သာေနတဲ့ လတစ္စင္းလဲ . . .