အဆိပ္ပင္
မင္းမ်က္၀န္းေတြက စခဲ့တာမို႔ မင္းပဲ တာ၀န္ယူပါ။ ငါ့ကိုမင္း ကယ္တင္ခဲ့တာလို႔ ငါယံုၾကည္သလို င့ါကို ဆက္လက္နားလည္ပါ။ ငါဟာ မကယ္ေကာင္းတဲ့ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းဆိုလည္း ငါဟာ လဲၿပိဳလုလု ျမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ပါ ငါ့ေကာင္းကင္ယံမွာ ဆက္လက္ထြန္းလင္းပါ ငါ့ရြက္ေၾကြေတြေပၚ မင္းအလင္းကို ဆက္လက္ျဖန္းပက္ပါကြယ္။ မင္းလက္ဖ၀ါးနဲ႔ ဆယ္ယူခဲ့တာမို႔ ငါ့ကိုမင္း ဆက္လက္ၾကည္ျဖဴပါ ငါဟာ ေျမာလြင့္ေနခဲ့ဖူးသလို ငါဟာ ဆိုက္ကပ္ခ်ိန္မွာ လႈိင္းအတိုင္းမတည္ၿငိမ္ႏိုင္တာမို႔ င့ါရြက္တိုင္ကို မင္းပဲဆက္လက္ထိန္းသိမ္းလွည့္ပါ။ ေနာက္ထပ္ေျမမရွိ ေနာက္ထပ္ဖမ္းဆုပ္ေမွ်ာ္လင့္စရာ အသိတရားကိုလည္း မသိ ငါ့ကိုငါ စြန္ၾကိဳးနဲ႔ၿငိေနတဲ့ငွက္လို႔လည္း ငါမယံုမိဘူး ေလာက္ကၽြမ္းလက္စ မီးတစ္စပါအခ်စ္ရယ္ မင္းကို မကူးစက္လိုေပမယ့္လည္း ငါဟာ ၿငိမ္းသတ္ခံရျခင္းနဲ႔ လြဲေခ်ာ္ခ်င္ခဲ့တယ္…